Η ηλεκτρονική ετικέτα του οίνου στην Ελλάδα

Ο καταναλωτής πρέπει να ξέρει τι θα βρει πριν σαρώσει. Ένας κωδικός QR μόνος του στην πίσω ετικέτα, χωρίς λέξη που να τον εξηγεί, δεν καθιστά τη φιάλη συμβατή.

• Δίπλα στον κωδικό χρειάζεται ένδειξη του τύπου « συστατικά » ή « συστατικά και διατροφικές πληροφορίες ».
• Ο κωδικός πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο οπτικό πεδίο με τις υπόλοιπες υποχρεωτικές ενδείξεις.
• Ο κανονισμός δεν ορίζει ελάχιστο μέγεθος, αρκεί η πρόσβαση να παραμένει εύκολη και άμεση· οι επαγγελματικές συστάσεις τοποθετούν το άνετο όριο γύρω στα 11,5 mm πλευράς.

Η ηλεκτρονική διάθεση σταματά στον κατάλογο συστατικών και στον πλήρη διατροφικό πίνακα. Δύο πληροφορίες παραμένουν τυπωμένες, γιατί πρέπει να διαβάζονται χωρίς κινητό: τα αλλεργιογόνα και η ενεργειακή αξία.

• Τα αλλεργιογόνα — στον οίνο τα θειώδη, και κατά περίπτωση παράγωγα γάλακτος και αυγού — μένουν στη χάρτινη ετικέτα.
• Η ενεργειακή αξία μένει επίσης τυπωμένη· επιτρέπεται το σύμβολο « E » με kJ και kcal ανά 100 ml.
• Παραμένουν η ονομασία, ο αλκοολικός τίτλος, ο ονομαστικός όγκος, η προέλευση, ο εμφιαλωτής και ο αριθμός παρτίδας.
• Το ύψος x αυτών των ενδείξεων πρέπει να φτάνει τα 1,2 mm.

Για την ελληνική αγορά η πληροφόρηση του καταναλωτή πρέπει να είναι διαθέσιμη στα ελληνικά — και αυτό αφορά εξίσου τη σελίδα πίσω από τον κωδικό QR. Στην εξαγωγή, η ίδια φιάλη πρέπει να απαντά στη γλώσσα της χώρας πώλησης· εκεί ακριβώς μια ετικέτα μεταφρασμένη στις 24 γλώσσες γλιτώνει μια εκτύπωση ανά αγορά.

Για οίνο με προστατευόμενη ονομασία, η ετικέτα υπόκειται και στις προδιαγραφές της ονομασίας. Η ηλεκτρονική ετικέτα δεν αλλάζει τίποτε σε αυτόν τον έλεγχο: προσθέτει κανονιστική πληροφορία, δεν αντικαθιστά καμία από τις ενδείξεις που ήδη επιβάλλει η ονομασία.